Dowiedz się, jak Galaxy Note 7 pokazuje, że część od drugiego dostawcy musi przejść te same testy bezpieczeństwa co część od pierwszego dostawcy.
W rozwoju sprzętu, gdy element od jednego dostawcy zawodzi, zespoły często przechodzą do drugiego dostawcy tego samego elementu. Wydaje się to szybkim rozwiązaniem, ponieważ oba elementy są wykonane zgodnie z tą samą specyfikacją.
Przypadek Samsung Galaxy Note 7 pokazuje, dlaczego element od drugiego dostawcy musi przejść te same testy bezpieczeństwa, zanim trafi do produktu. Gdy baterie w Note 7 zaczęły się zapalać, Samsung wymienił telefony na egzemplarze wykorzystujące baterie od drugiego dostawcy. Następnie również egzemplarze zastępcze zaczęły się zapalać.
Note 7 trafił do sprzedaży 19 sierpnia 2016 r.. Samsung ogłosił globalne wycofanie produktu 2 września i zatrzymał produkcję 11 października, 53 dni po premierze.
W tym artykule przyjrzymy się bliżej źródłom awarii baterii w Note 7 oraz wnioskom, które inżynierowie mogą przenieść do własnych projektów.
Galaxy Note 7 był flagowym telefonem Samsunga z dużym ekranem. Samsung sprzedał około 3,06 miliona sztuk, z których każda wykorzystywała litowo-jonowe ogniwa woreczkowe od dwóch uznanych dostawców: Samsung SDI dla oryginalnych urządzeń oraz ATL dla egzemplarzy zastępczych.
Obie baterie zawiodły z powodu wewnętrznego zwarcia między elektrodą dodatnią a ujemną, co wywołało niekontrolowany wzrost temperatury. Infografika Samsunga wskazuje główną przyczynę w baterii A jako odkształconą elektrodę ujemną w prawym górnym rogu, przy czym końcówka elektrody znajdowała się w zakrzywionej części zamiast na płaskim obszarze. W baterii B wysokie zadziory spawalnicze na elektrodzie dodatniej przebiły taśmę izolacyjną i separator, a część ogniw w ogóle nie miała taśmy izolacyjnej.
Jedna z zewnętrznych analiz dodaje perspektywę związaną z upakowaniem. W teardownie Instrumental jednego urządzenia zmierzono baterię o grubości 5,2 mm w komorze o grubości 5,2 mm. Innymi słowy, komora miała zerowy luz, co przeczy praktycznej zasadzie, że komory powinny mieć luz wynoszący około 10% grubości baterii. Oficjalne ustalenia Samsunga tego nie uwzględniają.
Ten przykład pokazuje, że część zastępcza zasługuje na takie same testy bezpieczeństwa jak część oryginalna, zanim trafi do produktu.
Każda decyzja prawdopodobnie wydawała się wówczas rozsądna. SDI i ATL byli uznanymi dostawcami. Pierwsze awarie wskazywały na jednego dostawcę, więc przeniesienie produkcji do drugiego było logicznym rozwiązaniem, a wycofanie przeprowadzono szybko.
Patrząc przez pryzmat inżynierii wymagań, ogniwa zastępcze pochodziły z innej linii produkcyjnej, ale trafiły do użytkowników bez weryfikacji wystarczająco rygorystycznej, by wykryć inny defekt. Szef działu mobilnego Samsunga ujął to wprost: „ogólna odpowiedzialność spada na nas za niewystarczające zweryfikowanie jego bezpieczeństwa i jakości”. Do czynników współtworzących problem należały presja wolumenu i czasu przy zmianie dostawcy oraz, według jednej z zewnętrznych interpretacji, zbyt mały margines projektowy.
Większość zespołów sprzętowych nie wysyła milionów telefonów w ciągu kilku tygodni, ale stale korzysta z drugiego źródła dostaw części. Złącze zamienione na zgodne pinowo, stabilizator zmieniony w czasie niedoboru czy pakiet baterii od nowego dostawcy — każdy z tych przypadków wygląda na BOM jak ten sam element.
Najlepsza praktyka: Powiąż każde wymaganie bezpieczeństwa z dowodem jego przetestowania dla każdego zatwierdzonego dostawcy.
Wymaganie takie jak „brak zwarcia wewnętrznego przy znamionowym pęcznieniu” jest zweryfikowane tylko dla próbek, które zostały przetestowane. Zapisuj, którego dostawcy i której rewizji dotyczył każdy test. Gdy dodajesz drugie źródło, wymaganie pozostaje dla tego źródła niezweryfikowane, dopóki nie ma własnych dowodów. Zastępcze ogniwa Note 7 pochodziły z innej linii produkcyjnej i przedostał się w nich inny defekt.
Najlepsza praktyka: Traktuj każdą zmianę części lub dostawcy jak nowy projekt, który ponownie otwiera powiązaną z nim weryfikację.
Wniosek o zmianę powinien zawierać listę wymagań, na które dana część wpływa, i resetować ich status. To zamienia „ta sama karta katalogowa” w listę testów do ponownego wykonania. Po wycofaniu Samsung dodał ośmiopunktową kontrolę bezpieczeństwa baterii, obejmującą między innymi prześwietlenie promieniami X, demontaż i testy przyspieszonego użytkowania. To właśnie taki rodzaj weryfikacji wykrywa defekt, którego nie uchwyciła pierwsza poprawka.
Najlepsza praktyka: Zapisuj luz mechaniczny jako wymaganie liczbowe i weryfikuj go na zmierzonych częściach.
Wymaganie mówiące „ogniwo baterii ma pasować do komory” nie jest testowalne. Zamiast tego wymaganie określające luz „co najmniej 10% grubości ogniwa” jest zarówno jasne, jak i testowalne. Mierz próbki produkcyjne, a nie tylko nominalne wartości z CAD, i zapisuj uzyskany wynik względem wymagania.
Ta sama luka pojawia się na każdej płytce z częścią z drugiego źródła. Każda część zastępcza to nowy projekt, który musi zostać ponownie zweryfikowany. Zapytaj swój zespół:
Połączony przepływ pracy związany z wymaganiami łączy każde wymaganie z danymi projektowymi i dowodami testowymi, dzięki czemu zmiana części pokazuje, które wymagania trzeba zweryfikować ponownie.
Dzięki Requirements Portal zespoły przechowują wymagania, ich status weryfikacji oraz powiązania z projektami i działaniami V&V w jednym wspólnym miejscu. Gdy zespół dodaje drugiego dostawcę lub zmienia komponent, powiązania pokazują, na które wymagania ta zmiana wpływa, więc właściciel wie, które testy trzeba powtórzyć.
Jeśli chcesz poznać więcej wniosków z rzeczywistych przypadków sprzętowych, te artykuły omawiają inne porażki w zarządzaniu wymaganiami i to, czego można się z nich nauczyć:
Wewnętrzne zwarcia w litowo-jonowych ogniwach baterii doprowadziły do niekontrolowanego wzrostu temperatury. Samsung zidentyfikował dwa defekty: odkształconą elektrodę ujemną w oryginalnych ogniwach SDI oraz wysokie zadziory spawalnicze i brakującą taśmę izolacyjną w zastępczych ogniwach ATL.
Egzemplarze zastępcze wykorzystywały ogniwa od drugiego dostawcy, a te ogniwa miały inny defekt. Zmiana rozwiązała pierwszy problem, ale nowe ogniwa nie zostały zweryfikowane w stopniu wystarczającym do wykrycia drugiego.
Samsung oszacował wpływ na zysk operacyjny na około 5,3 miliarda dolarów. Sprzedał około 3,06 miliona sztuk i do stycznia 2017 r. odzyskał ponad 96% z nich.